Freedom of Speech!

Selamat Tahun Baru Cina!

新年进步！

杂感——我只想回到以前

小时不懂事，加上在家中又是长子，环境又充满竞争，久而久之也养成了霸道和好斗的性格。自从懂事以来，我就比较随和，不好听就叫随便，通常也不太爱表达自己的意见。但是，在中学那年，有个朋友就因为我“随随便便”的性格，与我“断交”了。唉，也真可悲。

进了大学后，性格的变化更复杂了。如今，我也不是很懂我自己的性格了。我也常懊恼自己，懊恼不懂处理人际关系。我很讨厌自己的固执和无理，也很讨厌自己的优柔寡断。我的自以为是也可能得罪了不少人。

唉，到了今天，我还是人之间关系处理的失败者。爱笑得我也不是很爱笑了。我是谁？不管了，但愿被我得罪和冒昧的人能够原谅。能够做个普通的朋友已经足够了。有过一次绝交的经验已经足够了。我很难再面对再次的煎熬。我发觉，我的无心和真心有时候也是可以得罪人的。看来我还要好好补习。怎么办？怎么办？但愿时光可以倒流，回到最初。

别傻啦，时光不能倒流，伤害人的事实和历史是无法抹掉的。伤害就是伤害，真心、无心和有心都没什么分别。谁管？我不想给自己借口洗脱罪名。错就是错……需要付出代价……唉……朋友，关系这么脆弱吗？

愿天下人，好好珍惜所拥有的。也愿天下人，关心没有、失去和被剥夺的人的。

国阵更恐怖！国政更回教化！国阵更没自由！国阵更伤害回教徒和非回教徒！国阵严重伤害人民！暗黑正在降临在马来西亚的每一个人身上……若关注以下新闻，您将发现我们的自由正逐步丧失，若不及早反对，我们将会付出更大的代价……

欲知更多详情，请点击：ttp://www.merdekareview.com/news.php?n=3512

达尔文的《物种起源》（The Origin of Species）一书是生物科系重典，书中提出“进化论”（theory of evolution）的也是生物学生必读的论点，可是，《物种起源》的马来文版本，竟为国安部列为禁书？界限模糊及无限扩张的禁书措施，进一步威胁我国的宗教和学术自由。

继著名回教学者卡伦阿姆斯特朗（Karen Armstrong）的两本著作《神的历史》与《穆哈默德先知传》被禁之后，来自印尼、F.susilohardo Basuki Hernowo著／译著的马来文《物种起源》（The Origin of Species／Asal-usul Spesis）也被编入国安部最新一批禁书名单当中。

叶瑞生表示，国安部查禁书籍的方式极为封闭，事先并没有通知作者或予以作者辩解的机会，宣判查禁书籍之后，作者也没有申诉及寻求仲裁的管道；由于过去皆无人入禀法院挑战国安部的决定，国安部查禁书籍的界线和标准始终无从确立。

我国淡米尔文作者阿鲁姆干（Arumugam Kalimuthu）所著的《3月8日》（March 8，右图）一书遭国安部列为禁书，他今日接受《独立新闻在线》电访时表示，国安部于去年11月21日在宪报上宣布该书为禁书，可是直至今年1月19日在《当今大马》浏览有关禁书的报道时，才惊觉此书遭禁；国安部查禁前后并没有接洽他了解情况，也没有予以任何查禁的理由。

问及他认为国安为何要查禁《3月8日》，他说：“书内的全部东西！为什么？因为我在书里说政府没有扮演好其角色，遏止甘榜美丹（Kampung Medan）惨剧的发生。”2001年3月，雪兰莪州甘榜美丹发生印裔与马来人冲突事件，导致六人丧命及60人受伤。

他透露，他在年轻人权律师云大舜的协助下，正准备致函国安部投诉及入禀法庭挑战国安部的决定。

维护媒体独立撰稿人联盟秘书曾剑鸣接受《独立新闻在线》访问时提出，当权者禁止特定书籍的发行，曝露了当权者对文化及思想辩论信心不足的心理。他说：“你是有可能错的，让讯息流通可以让人指正你的错误，即使你是对的，你也需要知道你对的理由。禁止辩论，等于无法让人看出对错，也无从得知自己为何对，非但伤害了言论讯息的流通，也伤害了信仰。”

青年动力（Youth For
Change）主办的《民间版种族关系》课程，吸引了约50名参与者，其中不乏来自各公民社会组织的成员，包括隆雪华青团长陈松林、《当今大马》专栏作家
唐南发，以及来自董总、白小保校工委会、政党、媒体和各大专的学生。

人民公正党署理主席的赛胡先阿里表示，虽然官方数据披露，巫裔与非巫裔之间的收入鸿沟有所改善，但是地域之间的收入差距却进一步扩张，而且收入较高的州属，都是属于非巫裔居民为主的州属。

前马大社会学教授赛胡先阿里博士认为，要落实真正的国民团结，就必须消除马来西亚在政治与经济领域里的种族性文化，以非种族角度来治国。

他说，对于以阶级性代替种族性，不分种族援助贫穷人民的经济政策，马来人不应感到害怕，“他们不应害怕华人和印度人将分散他们的援助，因为在低收入的人口当中，他们还是占了大多数”。

新
经济政策从1970年开始实行至1990年，目的是为了消除贫穷以及重组社会。重组社会是为了消除以种族身份分工的经济模式，扶持土著以拉近与非土著之间
的经济鸿沟。该政策的措施包括增加土著专业人士、给予土著经济援助如贷款和奖掖、实行大学学额固打制、致力达致土著拥有30巴仙股权的目标、推动乡区发展
计划消除贫穷等。

虽然政府在1991年以国家发展政策取代新经济政策，但是旧政策的主要精神并没有改变，巫统内部也不断出现要求恢复新经济政策的声音。

厌了的狂想曲——爱情篇

 古人有云：人逢喜事精神爽，闷上心来瞌睡多。这句读来嚷嚷上口，说得一点也没错。[*看了开头，就要看完下去，否则就白看了*]

最近，有位学妹的部落格写着“爱情，也应该是美好的，若爱得不开心，为什么还要继续爱呢？两个人相爱，就必须要幸福，否则，就不要在一起。”，同样也写着“曾经拥有快乐的时光，以为自己不会再孤单，以为自己会幸福快乐。只是，后来发觉到，自己宁愿一个人。如果自己一个人，就不用害怕伤害到他。如果自己一个人，就不用害怕失去他。”……这是怎样的心情呢？我能够了解吗？我不曾谈恋爱，所以我就没资格了解了吗？

这是寂寞？还是孤单？还是所谓的“闷”。说穿了，寂寞、孤单和闷都是三胞胎！我的心情怎样也不好受，有些气，真的有些气！也很难过！我时常难过……也很难堪，我自认对爱情有一套，但是能够成立吗？只因为我没谈过恋爱！我也非常苦，大家这么难得在一起，说想分就分，有人一生中都不知道有没有机会，尤其是低下阶层和好像我这样类型的人，可能都没什么机会谈恋爱。哈哈，另一类型的社会变态吗？——朱门酒肉臭？？

我很想马上骂道：“人生本来就是闷的！”，或许你可能说：“但是你可以不必让它发生。”我想：“人生有做哪一件事不曾掉入孤单、寂寞或闷的？”

后
来，我在想，人生是会闷的，爱情当然也会！或许这个“闷”就叫做“孤单”或“寂寞”吧！当你没有了冲劲或不断重做一件事情，你就有可能会感觉到闷。进一步扩大就开始叫做寂寞了！再严重些就叫孤单了！我们会不难发现，爱情在过了蜜月期后，就会掉入冷静期，也就是开始降温了。这时候，我们会开始有很多借口来讨厌对方，忽略、冷落、缺点、失信、粗心、无趣、不解温柔、不懂珍惜、性格变了、思想变了、寂寞、不相信等，哗，好多理由……但是，这是最根本的吗？这些缺点是后来才有？是最近他或她才变成这样吗？其实，都不是吧？蜜月时，自然就会觉得对方最好，只见优点，不见缺点，见到缺点，也当优点看！哈，爱情是盲目吗？或许，尤其是在蜜恋期！（呵呵，所以想清楚、做好朋友了，做知己，做战友，找一样价值观的，才一起是最稳的了，但这也是最难的啦！因为你又会嫌太了解了！不适合做情侣！你看，多矛盾？！可笑吗？）

无论如何，性格缺点（如粗心、无趣、黏身、控制欲望强等）、习惯缺点（如失信，又俗称放飞机、不整齐、不会煮菜等）和物质缺点（如没钱、没车等）都是早就存在的，有的可能是无意或不小心导致的，但是这些在蜜月期都可以轻易被原谅，然而冷静期时却可能是分手和破裂的导火线！是谁变了呢？其实，这只不过是荷尔蒙的改变，更贴切的是时间变了，时间改变了心情和想法！结果，什么都能够在恶劣期拿来当借口，以合理化自身的厌倦和没恒心。

以上的理论和观察，只适用于心情觉得“闷”、“寂寞”和“孤单”的恋爱中朋友。至于，价值观冲突则另当别论，这是肯定在后期发现的！因为年轻不懂事谈恋爱自然会面对的！这就是所谓的“思想还未成熟”！（思想还未成熟不是那些大炮仙专家说的，是我的研究）。因为这涉及教育制度的洗脑程度!人权等价值观是不会在中学教导的！人权或压迫、资本主义或社会主义、国阵或替阵、唯心与唯物只有在大学才逐渐被发现。但是，粗心、肮脏等在中小学就可能出现了。发现分手的合理性了吗？哈哈……分手理有时的确会很烂！在一起的理由也可能很烂，也可能就一句不需要理由而在一起，那么分手时也应该会一样吧！（顺便告诉你们，对朋友和家人很好的人，对情人绝对不会差过对朋友家人的，因为你会先做他的朋友，之后再做他的家人的！对不对？）

话说回头，那么，如何让爱情过得不闷（寂寞或孤单）？或许你的答案会是天天
做不一样的事物，你也可能回答我说：“人要多应用创意来使到不断重复做的事不闷。”基于价值观问题，我本人比较接受第二个答案，但也不会完全否定第一个答
案。

其实，闷是考验，不断重复也是考验。他们考验着你的恒心，考验着你的意志力，甚至是爱心！

我
天天刷牙，但是我不会对刷牙感到闷，因为我已习惯（我也不在乎对刷牙的看法）。我天天上课，我会觉得闷，因为我觉得有些课没必要上，因为它没价值，简直在
浪费时间！我天天都能见到我的同屋朋友，但我不觉得闷，因为他们对我来说是我人生价值的一部分，他们在我心中有一定的地位。我在上课时也天天见到同学（死
党），但是我不会觉得闷，因为他们是我的好朋友，我们一起在功课上互相扶持。虽然我每个星期都能见到办活动（前进阵线）的朋友，但是我不觉得闷，反而很珍
惜，因为我知道，世界上的人有很多，和你有共同理想和目标的人不一定很多，能相遇又一起奋斗的也就更少了。喝茶玩乐可以有很多人参与，可是说到要去帮助受
压迫的人及改变腐败的制度，可能就只有几人先开始而已。

没价值的事是很容易闷的，哪怕那是享受。有价值和有意义的事就好像爱一个人一样，即使累了，会倚靠在他身上；即使闷了，两口儿就玩些创意；当然最后最重要的是还得靠爱的真正精神。

举例说明吧！

我
们知道，情侣时常见面（结婚后见面时间更多），难道那样便可用闷了、累了来作为借口？以前大家在一起的价值（爱）去了哪儿呢？其实，真爱的考验是我们能否
坚持到底，能否为其绞尽脑汁而玩些创意，如此而已。就算没有玩意儿，彼此还是倚靠在一起，那才是爱啊（无可否认有些人是很闷的哪！）。

朋友们，闷可能……只是借口。当你真的觉得闷了，不妨看看一些名人的奋斗史和语录，这当然包括了伟大的爱情故事！越惨那种越好！毕竟，人生最多的不是甜蜜，而是苦难和悲伤！在一起共享甜蜜固然好，最终要是能够一起度过悲伤和低落！

再多一个星期就情人节了……
多少个年头，
我总是盼望那一天可以不用一个人过。

但是每一年的那一天，
我还是一个人过。

独自走在路上，
总是会看到一对一对的情侣，
看到别人的幸福，
自己难免黯然。

感觉凉凉的
也难怪
毕竟没有试过恋爱的味道

什么味？
我不懂
有的人投诉苦
也好，
至少尝过，
总好过没试过吧！

一个人去看戏，
好像很自由，
但是感觉是怪怪的，
你试过吗？
我试过好多次啦……
最好别碰到熟人，
这样会好过些……

恋爱或许不是必需品，
试试也无妨吧！

试？
谈何容易……

一厢情愿，
最后的结果，
并不好受……

勇气？
事实告诉我还不够，
往往答案是“没有感觉”，
悲凉吗？

感觉？
就只凭感觉？

怎样促进感觉？
算了，
还是守株待兔算了
拔苗助长只会带来破坏

主动也不行？
被动也可悲？
怎办？

看来
情人节
虽然很靠近了，
但是感觉上还离我很远……

酸橘子还是酸橘子，没办法变甜橙，
谁要酸橘子？

Baru-baru ini, melalui mesej e-mel daripada
Jawatankuasa Penubuhan Persatuan Bahasa Tionghua Universiti Putra
Malaysia (PBTUPM), saya amat terkejut apabila mengetahui permohonan
untuk mendaftarkan PBTUPM telah ditolak oleh pihak berkuasa Hal-Ehwal
Pelajar (HEP) .

Menurut mesej terbabit, pada 25 September
2006, Jawatankuasa Penubuhan PBTUPM telah mendapat surat balasan
daripada HEP yang menyatakan penubuhan persatuan yang bercirikan bangsa
dan bahasa adalah tidak dibenarkan serta dinyatakan larangan tersebut
adalah selaras dengan Dasar Kementerian Pengajian Tinggi untuk
menggalakkan perpaduan erat di kalangan warga negara dan mengamalkan
integrasi kaum.

Surat tersebut turut dilampirkan keratan
akhbar New Strait Times bertarikh 17 September 2006 yang menyatakan
Kementerian Pengajian Tinggi tidak membenarkan penubuhan persatuan
bercirikan satu bangsa, budaya dan kawasan komuniti di dalam
universiti.

Larangan terbabit telah ditentang oleh Jawatankuasa Penubuhan PBTUPM berlandaskan tiga rasional berikut:

•
Larangan penubuhan PBTUPM bercanggah dengan perkara 20(1) Deklarasi Hak
Asasi Manusia Sejagat 1948 tentang kebebasan penubuhan persatuan dan
Perkara 10 Persekutuan Malaysia mengenai kebebasan bersuara, berhimpun
dan menubuhkan persatuan.

• PBTUPM bertujuan untuk
memperkenalkan bahasa dan budaya Tionghua, keahliannya terbuka kepada
semua pelajar yang berminat tanpa mengira bangsa. Dalam masyarakat
majmuk kita, mengenali bahasa dan budaya kaum masing-masing dan antara
kaum, amat berguna untuk menjalin persefahaman dan perpaduan kaum.

•
Padahal Persatuan Bahasa Cina Universiti Malaya, Persatuan Bahasa
Tionghua Universiti Sains Malaysia, Persatuan Bahasa Cina Universiti
Multimedia, Persatuan Bahasa Melayu dan lain-lainnya, telah didaftarkan
oleh HEP universiti masing-masing.

Deklarasi Barcelona

Malah
di UPM sendiri, kelab-kelab bahasa dan budaya seperti Kelab Debat
Bahasa Melayu, Kelab Debat Bahasa Inggeris, Kelab Debat Mandarin dan
sekretariat kebudayaan kolej-kolej kediaman dan sebagainya, juga telah
didaftarkan.

Jika apa yang dinamakan dasar Kementerian
Pengajian Tinggi terbabit – iaitu tidak membenarkan penubuhan persatuan
bercirikan satu bangsa, budaya dan kawasan komuniti di dalam universiti
– maka tidak dapat dinafikan ia telah melanggar hak bahasa dan
kebudayaan kaum/komuniti terbabit seperti yang ditetapkan dalam
Deklarasi Sejagat tentang Hak-Hak Bahasa, Barcelona 1996 (Universal
Declaration on Linguistics rights, Barcelona, 1996), di samping
melanggar perkara 20(1) Deklarasi Hak Asasi Manusia Sejagat 1948
tentang kebebasan penubuhan persatuan dan Perkara 10 Persekutuan
Malaysia mengenai kebebasan yang sama.

Antara lain, Artikel 15
Deklarasi Barcelona memperakui semua komuniti mempunyai hak untuk
menggunakan bahasa mereka secara rasmi dalam wilayah/negara mereka.

Artikel
23 Deklarasi Barcelona memperakui prinsip-prinsip pendidikan mesti
membantu kebolehan komuniti bahasa terbabit untuk mengekspresi bahasa
dan kebudayaan mereka, membantu mengekal dan membangunkan bahasa
terbabit, dan mengabdi kepada kepelbagaian/diverstiti bahasa dan
kebudayaan.

Dan Artikel 41 Deklarasi Barcelona memperakui hak
bahasa komuniti diguna, dipelihara dan ditingkatkan dalam semua bentuk
ekspresi/pelahiran kebudayaan dan mempertahankan ruang komuniti
daripada diduduki oleh kebudayaan lain secara hegemonik.

Tidak
dapat dinafikan Dasar Bahasa Melayu sebagai Bahasa Rasmi yang Tunggal
sering digunakan oleh pihak universiti untuk menyekat, malah melarang
penggunaan bahasa Cina dan Tamil dalam kampus, dan melarang penubuhan
apa yang dinamakan persatuan bercirikan satu bangsa dan kebudayaan.

Justeru,
diskriminasi kaum dari segi bahasa dan kebudayaan telah diamalkan
dengan sewenang-wenangnya melalui kuasa pentadbiran HEP Institusi
Pengajian Tinggi Awam (IPTA) yang kebanyakan pegawai/stafnya terdiri
daripada kaum Melayu.

Hubungan etnik

Diskriminasi
kaum yang menjolok ini tentu tidak memanfaatkan penjaringan hubungan
etnik yang sihat dan baik dalam kampus IPTA kita.

Jika
penubuhan PBTUPM dilarangkan, persepsi pihak berkuasa HEP UPM memusuhi/
mendiskriminasi bahasa dan kebudayaan Tionghua, sudah pasti akan
terbentuk dalam benak siswa-siswi Cina di kampus UPM khasnya dan di
benak kaum Cina di seluruh negara amnya.

Dan kepada kaum dan
siswa siswi Melayu pula, dalam suasana hegemoni bahasa dan kebudayaan
Melayu, mereka langsung tidak berpeluang untuk memupuk kesedaran dan
semangat menghormati bahasa dan kebudayaan kaum lain sebagai hak mereka
dan berminat untuk mengetahuinya dari dekat demi kepentingan integrasi
antara kaum.

Jelas sekali, justeru amalan dan suasana
diskriminasi kaum inilah yang merupakan punca hubungan etnik yang
kurang memuaskan di kampus IPTA dan negara kita.

Jika
dasar-dasar diskriminasi kaum kerajaan tidak diperbetulkan, maka sudah
pasti usaha mengenalkan hubungan etnik sebagai subjek wajib di semua
IPTA untuk memupuk keharmonian etnik, juga tentu menjadi mensia-siakan
saja, apatah lagi bahan pengajaran yang disediakan oleh pihak IPTA –
umpamanya UPM sebelum ini – juga bersikap perkauman yang berat sebelah,
dan bahan ajaran yang disediakan di bawah pantauan Kabinet kini juga
sedang dipertikaikan!
Sebelum kontroversi bahan pengajaran subjek
Hubungan Etnik UPM yang bersifat perkauman diselesaikan, kini timbul
pula isu pendaftaran PBT. Rasanya pentadbiran UPM yang jelas bersifat
perkauman itu perlu dirombak semula demi menjaga imejnya yang baik.

Lee Ban Chen

http://www.malaysiakini.com/columns/62869